من دنيامو گم کردم

سلام. نمی دونم چه جوری بهتون بگم که چقدر دل تنگم چقدر خسته ام می خواهم خودمو رو پيدا کنم. خسته ام از اين همه هياهو از اين همه صدای های ترسناک دمبال يه خلوت يه سکوت دمبال يه تنهايی، يه تنهايی می خوام خالی از هر هراسي مثل بچگی ها داد بزنم، پر بزنم، بخندم و گريه کنم اما به جرم بزرگی اسيرم، اسير زندگی و صداهای ترسناکش. خسته تر از هر لحظه و هر ساعتم می خوام نفس بکشم اما نه اينجا ميون اين همه مردم پست. کاش می شد خالی از هر احساسی شد. می خوام ديوانه باشم يا کودکی در آغوش يا مرده ای در قعر زمين از اين همه رنگ و صدا از اين همه نيرنگ و پليدی خسته ام . می خواهم خودم باشم، من باشم، منی که دنياش  خيلی با اين دنيا فرق داره بايد که رها شد يا به خود رسيد يا بی هدف سرگردان شد در اين دنيا چقدر خودمو حقير می بينم که حتي نمی تونم در اين دنيا صدای قلب خويش را بشنوم حتی در اين سکوت ظلمانی شب برای قلب من مجالی نيست که فرياد زند و بگويد که او هم هست و می خواهد زندگی کند. خسته ام از اين حصار تنگ زندگی خسته ام از همه ی صدا ها و رنگ ها همه ی  صورتک های رنگی، خسته ام از لبخند اجباری، خسته ام از گريه های پنهانی.

من چگونه خود را فرياد زنم در ميان اين همه ...........

                                                                                         از طرف: ......

باورم کن باور من  باورم کن صادقانه     باورم کن ای دليل پرسه های عاشقانه

فقط برای تو. آری برای تو

برای چشم های پر مهر و عطوفت تو، من هنوز عاشقانه می نويسم.

اين را باور کن که در تنهايی خويش تنها در افکار پيچيده و مبهم خود زيبايی چشم های عاشق ترا ترسيم می کنم. ودر هر بيت شعرم از معنای نگاههای گرم و صميمی تو هزاران واژه  می نويسم.

من از افق طلايی قلبت زندگی را آغاز می کنم و همراه تو با کوله باری از باورهای عاشقانه قله های سپيد فردا را فتح خواهم کرد و اين بار فرياد خواهم زد، اسمت را از بلندای فرداها تا بدانند که دوست دارم  ترا به ارزش همه زندگی کردن ها.                                                                         

باورم کن که در اين دنيا همه چيز غير باور است جز عشق.

عشق دريچه ايست بسوی زندگی

عشق دريچه ايست پر از باور

امیدوارم که سال جدید سالی پر از خیر و برکت و سربلندی ترای شما باسد.                                                               

                                                                از جمله :  (a m z)

                            سال نو مبارک

افق روشن

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهيم کرد

         و  مهربانی دست زيبايی را خواهد گرفت.

روزی که کمترين سرود

                                بوسه است.

        و هر انسان برای هر انسان، برادری است.

روزی که ديگر درهای خانه شان را نمی بندند

                                قفل افسانه ايی است

         و قلب، برای زندگی بس است.

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است.

         تا تو به خاطر آخرين حرف دنبال سخن نگردی.

روزی که آهنگ هر حرف

                               زندگی است

        تا من به خاطر آخرين شعر رنج جست و جوی قافيه نبرم.

روزی که هر لب ترانه ای ست

        تا کمترين سرود،

                                بوسه باشد.

روزی که تو بيايی برای هميشه بيايی

         و مهربانی با زيبايی يکسان شود.

روزی که ما دوباره برای کبوترهايمان دانه بريزيم ....

و من آن روز را انتظار می کشم

      حتی روزی که ديگر نباشم.

                         ***************

بگذار ای اميد عبث، يک بار

                                     بر آستان مرگ نيازارم

باشد که آن گذشته ی شيرين را

                                   بار ديگر به سوی تو بازارم.

                         *********

« - من گور خويش می کنم اندر خويش

                     چندان که ياد از دل برخيزد

                            يا اشک ها که ريخت به پايت، باز

                                 خواهد به پای يار دگر ريزد »

                                                                            احمد شاملو

                          ******************

همه روى زمين، شرق و غرب عالم با اين عظمت و گسترش در نظر كسى كه حق معرفت الهى دارد و ولايت پروردگار را در دل خود پذيرفته مثل يك سايه است.
 سايه در حال زوال كه ثبات و اصالتى در آن نيست. گاهى انسان براى رهايى از گرماى آفتاب به سايه پناه مى‏برد اما به اعتماد سايه براى مدت طولانى برنامه‏ريزى نمى‏كند. بلكه به چشم يك امر زود گذر به او نگاه مى‏كند بناى زندگى را بر رضاى الهى و راه خدا كه امر لايزال و لايزول و ابدى است بنيانگذارى كنيد.
 سپس فرمود: آيا آزاده‏اى وجود ندارد كه اين (لماظه) پس مانده غذاى دهان را جلو كسانى كه رغبتى به او دارند بيندازد؟

I have not forgotten what has brought me to where I am today	آنچه مرا به اينجا که اکنون هستم، رسانيده است را از ياد نبرده ام
Open my heart to the healing wholeness of nature	قلب مرا بر کمال شفابخش طبيعت بگشا
We are all related, and through this I will find serenity	ما همه با هم همبسته ايم و اين موجب آرامش من می گردد
Great Spirit, God, Creator of All Cleanse my Spirit and wash my soul There is always room for You here	ای روح بزرگ! خداوندا! ای خالق تمامی هستی! روح مرا پاک گردان و جان مرا شستشو ده اينجا هميشه جای توست

............. باور کن.

شب سو سو کنان شهر را وداع گفت و تلنباری از سکوت و وحشت به شهر بخشيد گنجشکان بر بالاترين درخت نارون نغمه می خوانند و بانگ اذان از مناره های شهر خواب مردگان را سبک می بخشد صوت کارخانه ها به صدا درآمده و کارگران دسته دسته در آغوش تنگ کارگاه های تاريک جا گرفتند مدير مدرسه زنگ را تکان سنگينی داد و بچه ها در سوزش سرما با اندام های لاغر خود کوره راهها را پيمودن .شهر هياهوی ماشين بود و زندگی در انديشه زمان مرده بود، کارکنان بانک با چشم های خواب آلودشان مشغول شمردن بودند و يتيمان با شکم های پف کرده جوی خيابان را به اميد يافتن سکه ای تماشا می کردند رهگذران کوچه ها را در گمراهی می پيمودند و با نگاهی خسته همديگر را می نگريستند گويی نفرين ديرينه با همديگر دارند شهر در آرامش و خشم قانون ورطه می خورد و نظم را چراغ های قرمز وسبز چشمک زن سر چهار را هها نمايان می ساخت گويی مهر سرنوشتی مختوم به اين زندگی خورده است که چنين در انتخاب نفس ها پستان شهر را در آغوش می کشند.

همه ديروز را خوب و به يادماندنی ياد می کنند وه چه يادگاری؛خورشيد گام هايش را شرمگين بر می دارد و شب در تکرار خود از سکوت موج می بخشد گويی شهر را تبرّک خاک گورستان گرفته و سالها پيش مرده است صدايی نمی آيد سگی ولگرد در حسرت آشنا شدن با يک غريبه به دنبال تکه نانی قدم های خود را آهسته حرکت می بخشد و پاسبانی سکوت خواه ، قانون مردم شهر را به تعادل عادت می دهد.

امروز طوفانی سخت می وزد درختان ريشه هايشان را ب او می بخشند و روح شهر در بين لحظه ها پيش ستارۀ گمشده مرگ خود را در گوشه ای از آسمان ديد و مردم شهر در خواب سنگين فرو رفته اند و زلزله ای در کمين شهر آرزوی سنگين در کوله دارد فردا بايد تقدير را در کتيبه ای ديگر نوشت.

آه. از خواب می پرم عرق سردی بر پيشانی ام است چه کابوسی نه هرگز چنين ذهنيتی در فکر من جا نداره .من به وجود تو دلخوشم تو به من قول بده ناخدايم شوی در طوفان زندگی گر چه کوله باری از غم در سينه دارم ولی همه چيز را به تو تقديم می کنم حتی سينه ام را بی وجود تو هيچ سبزه ای را سبز نمی دانم، باورکن.

مثل شبهای برفی خالی ام از ستاره.

 Sh.

سلام دوستان. خوبين که.

اينم سری دوم  اصطلاحات کليدی. اميدوارم که به دردتون بخوره. منم از مهربونيهاتون بی خبر نذارين.

I’ll cook your goose	آشی برات بپزم که يک وجب روغن روش باشه
Long time no see	پارسال دوست، امسال آشنا
His days are numbered	آفتاب عمرش لب گور است
Why are you making faces	چرا داری ادا در مياری؟
Caution demands that you keep quiet	شرط احتياط آنست که تو ساکت بمانی
Don’t mention it; I did my duty	اختيار دارين. وظيفه ام رو انجام دادم
Don’t be so damned fussy	اينقدر ادا اطواری و نباش
Let’s get to the point	بيايد بريم سر اصل مطلب
You’re the pride of us	تو افتخار ما هستی
We shouldn’t abandon our hope	ما نبايد اميدمان رو از دست بديم

چند روز پیش توی اینترنت گشت میزدم و اتفاقی یه سری هم به سایت رهبری زدم و اونجا  یه فتوا عجیب و به نظر من *******  از رهبری دیدم . این فتواش بود که در جواب یکی اینطور فرمودن:

دختر بچه‏اى را به فرزندى قبول كردم حال به دنبال راه حلى هستم كه آن را محرم نمايم.
ج: مى‏توانيد آن دختر را با وجود مصلحت و اذن حاكم شرع به عقد موقت پدر خود در آوريد.

من هم اتفاقا در این باره یه داستانی رو پیدا کردم که اگه این حرف رهبر رو یه خورده کش بدیم به کجا  میرسیم.

می توانم به ديگران مهر بورزم